RAID چیست؟

ترجمه و تدوين : مهندس مصطفي شميزي

 ایجاد یک واحد از مجموع چند هارد دیسک میباشد. در واقع با قرار دادن چند هارد دیسک در کنار هم و پیاده سازی RAID همه هارد دیسکهای ما به یک واحد تبدیل میشوند و سیستم همه آنها را فقط به عنوان یک منبع واحد می بیند که بسته به اینکه چه سطحی از RAID پیاده سازی شده باشد میتواند باعث افزایش کارایی و یا امنیت اطلاعات و یا تلفیقی از این دو شود.

پیاده سازی RAID همچون بسیاری دیگر از تکنولوژی ها هم بصورت سخت افزاری و هم نرم افزاری امکان پذیر است که مسلما مدل سخت افزاری دارای سرعت و پایداری بیشتری است و مدل نرم افزاری فقط در شرایطی پیشنهاد میشود که با کمبود امکانات و بودجه مواجه هستیم و یا اینکه قرار است بر روی یک سیستم پشتیبان و نه مادر پیاده سازی شود. خوشبختانه همزمان با گسترش فرهنگ استفاده از سیستمها در بین مدیران و صاحبان مشاغل و اهمیت اطلاعات و حفظ آن برای این گروه، هزینه پیاده سازی RAID به کمک پیشرفت تکنولوژی روز به روز ارزانتر میشود و هم اکنون با توسعه بیش از پیش این تکنولوژی و کشیده شدن آن به دایره دیسکهای با تکنولوژی ATA حتی شاهد درخواست پیاده سازی این تکنولوژی بر روی سیستمهای رومیزی هستیم! اما فارغ از اینکه RAID بصورت نرم افزاری و یا سخت افزاری پیاده سازی میشود و یا نیاز ما استفاده از هارد دیسکهای SCSI و یا ATA است، تکنولوژی RAID دارای سطوح گوناگون است که در ادامه به ذکر عمده ترین آنها میپردازم:


RAID 0

ذخیره سازی روی چند دیسک بدون کنترل خطا

مزایا و مشخصات :

·        داده ها به بلوکهایی تبدیل می شوند و هر بلوک در هارد دیسک مجزا ذخیره می شود.

·        باعث بالا رفتن کارایی سیستم I/O می گردد چرا که بار ترافیکی نقل و انتقالات بین چندین کانال مجزا تقسیم می شود.

·        بالارفتن کارایی بدلیل وجود کنترلرهای مختلفی که عمل کنترل ترافیک را به عهده می گیرند (افزایش سرعت)

·        طراحی بسیار ساده ( زیرا مدار محاسبه Parity وجود ندارد )

·        عدم پرداختن به محاسبات مربوطه به Parity وکنترل خطا ( افزایش سرعت به دلیل عدم پرداختن به محاسبات مربوط به Parity )

معایب :

·        عدم استفاده از Parity

·        هیچ گونه کد تشخیص و تصحیح خطا در این نوع RAID وجود ندارد  

·        از کار افتادن یک درایو باعث از دست رفتن کلیه اطلاعات خواهد شد.

·        عدم کارایی در محیطهای حساس به حفظ داده ها

موارد استفاده :

·        میکس و پردازش تصاویر ویدیویی (میکس و مونتاژ ).

·        واژه پردازی (نرم افزارهای تایپ و... )

·        کارهایی که نیاز به سرعت بالا دارد.

RAID 1

Backup  گیری همزمان داده ها به منظور Mirroring و  Duplexing Mirroringکپی برداری هم زمان روی دو درایو Duplexing . زمانی است که یکی از درایوها دچار مشکل شود و درایو سالمی را جایگزین نماییم سپس داده ها را روی درایو سالم کپی کنیم .

مزایا و مشخصات :

·        هنگام سیکل نوشتن , گویی اطلاعات روی یک دیسک نوشته می شود ( در صورتیکه عملأ بر روی دو دیسک نوشته می شود ( مانند RAID 0  ) ولی عمل خواندن , ازهر دودیسک انجام می شود ( کاهش ترافیک گذرگاه

·        نوشتن بر روی هر دو دیسک ولی خواندن مجزا

·        قابلیت برگرداندن %۱۰۰ داده ها هنگام بروز مشکل برای یک دیسک .

·        در نرخ انتقالات داده تغییر محسوسی نداریم. (یعنی وجود دو دیسک تفاوتی با یک دیسک ندارد ) .

·        در شرایط خاص RAID1 توانایی تحمل خرابی بیش از یک دیسک را نیز دارد .

·        ساده ترین طراحی در تکنولوژی RAID ( مدار مربوط به Parity وجود ندارد )

معایب :

 بیشترین تعداد هارد دیسک در میان انواع RAID بسته به انتخاب User  ( هزینه بالا )


RAID 2

دارای خاصیت ECC با استفاده از کد همینگ

مزایا و مشخصات :

·        تصحیح خطای بسیار سریع

·        مناسب برای انتقال اطلاعات

معایب :

·        طراحی بسیار یچیده که با صدمه دیدن یک دیسک دچار مشکل می شود .

·        نامناسب در دید تجاری (تعداد زیاد درایوها )

کد همینگ : یکی از روشهای محاسبه و کنترل خطا در سیستمهای دیجیتال می باشد .انواع روشها برای کنترل ترافیک داده های دیجیتال وجود دارد به عنوان مثال Parity hamming code ,… که مجموعه این روشها را ECC می نامند .


RAID 3

 : Error Checking and Correcting: انتقال موازی با استفاده از خاصیت Parity

مزایا و مشخصات :

·     سیکل خواندن و نوشتن بسیار سریع .

معایب :

·     طراحی بسیار پیچیده که با صدمه دیدن یک دیسک مجموعه دچار مشکل می شود

  کاربرد :

·     میکس و مونتاژ تصویر

·     ویرایش تصویر مانند RAID۰


RAID 4

دیسک های داده مجزا دیسک مربوط به Parity مشترک

مزایا و مشخصات :

·     سیکل خواندن بسیار سریع ( ترافیک کمتر در گذرگاه)

معایب :

 پیچیدگی بسیار بالا در طراحی مدار کنترلی مشکل در برگرداندن داده ها هنگام بروز اشکال در یک دیسک ( چرا که داده ها روی دیسکها توزیع شده است )


RAID 5


دیسک های داده مجزا و Parity توزیع شده در دیسکهای Data

مزایا و مشخصات :

·     در این نوع به حداقل ۳ درایو دیسک سخت نیاز داریم .

·     تک تک بلوک های داده روی دیسک ها نوشته می شوند و Parity مربوط به هر بلوک نیز داخل هارد مربوط ذخیره می گردد.

·     سیکل خواندن بسیار سریع ( ترافیک کمتر در گذرگاه )

·     سیکل نوشتن متوسط (محاسبات مربوط به Parity )

·     قابلیت و اطمینان بالا (وجود ECC )

معایب :

·        خرابی در یک دیسک در خروجی تاثیر ندارد.

·        طراحی پیچیده مدار کنترلی

·        مشکل در برگرداندن داده ها هنگام بروز اشکال

کاربرد :

·     در سیستمهای Server و بانکهای اطلاعاتی ISPها


RAID 6


دیسکهای داده ها مجزا با دو Parity توزیع شده مجزا

مزایا و مشخصات

·     RAID 6 در واقع نسخه پیشرفته RAID 5 می باشد که تصحیح و کنترل خطا را بهبود می بخشد. این ویرایش RAID اطمینان و توانایی بالا در زمینه data storage فراهم می کند .

·     بهترین انتخاب برای کاربردهای بحرانی و حساس

معایب:

·        طراحی مدار کنترلی بسیار پیشرفته و پیچیده .

·        سیکل نوشتن بسیار کند ( دوبار محاسبه مربوط به Parity ) نیاز به N+2 درایو دیسک سخت ( بدلیل دارا بودن N حالت Parity دو بعدی . تعداد دیسکهای سخت در حالت معمولی )

·        ادغام اطمینان بالا با قابلیت بالا


RAID 7


نقل وانتقال بهینه شده غیر همزمان به منظوردستیابی به نرخ انتقال بسیار سریع

مزایا و مشخصات :

·        نقل و انتقال غیر همزمان و دارای کنترلگرهای مستقل.

·        درایو مجزا برای ذخیره کردن اطلاعات مربوط بهParity   

·        برخورداری از سیستم Open System و استفاده از گذرگاهSCSI   

·        گذرگاه Cache داخلی با سرعت بالا (X-bus )

·        دیسک های خواندن و نوشتن از امکان Choching  استفاده میکنند.

·        تکنولوژی مدار تولید Parity تا حدودی با سایر انواع Raid تفاوت دارد .

·        امکان Hot Swapping Open system  ( به سیستمی اطلاق می شود که قابلیت سازگاری با سخت افزارها و نرم افزارهای مختلف را داشته باشد و امکان کارکردن در سیستمهای مختلف را به راحتی داشته باشد )


RAID 10


این Raid حداقل به ۴ دستگاه هاردیسک نیاز دارد . در واقع RAID 1+0 مي باشد.

مزایا و مشخصات :

·        عمل تکه تکه کردن بلوکهای داده همانند RAID1انجام می پذیرد .

·        تصحیح و کنترل خطا نیز مانند Raid2 می باشد .

·        نرخ انتقال بالا

·        در شرایط معین , امکان تحمل خرابی چند دیسک در این نوع RAID وجود دارد .

معایب :

·        بسیار گران قیمت

·        منبع تغذیه حتمأ باید متصل به ups باشد .

·        جابجایی درایوها باید به صورت موازی انجام گیرد .

·        سیستمهای Server و بانکهای اطلاعاتی .


RAID 53


نرخ انتقال بالا همراه با قابلیت انتقال مناسب

مشخصات و مزایا :

·        این آرایه RAID حداقل به ۵ دستگاه دیسک سخت نیاز دارد.

·        RAID53 در واقع باید RAID 0+3 نامیده شود زیرا عمل Striping آن همانند  RAID 0 بوده و Segment بندی آن نیز مانند RAID3 می باشد.

·        تحمل خطای آن مانند RAID3 می باشد.

·        نسبت به  RAID3   دارای نرخ انتقال بسیار بهتری می باشد.

معایب :

·        قیمت بالا

·        همه دیسک ها باید با همدیگر سنکرون شوند که انتخاب نوع و مدل درایو را محدود می سازد.

o   Stripe کردن در سطح بایتها نهایتأ در محاسبه ظرفیت فرمت شده تأثیر منفی می گذارد .


RAID 0+1


نرخ انتقال داده بهینه . حداقل به ۴ دستگاه هاردیسک نیاز دارد  

مزایا و مشخصات :

·        RAID 0+1 به عنوان آرایه آینه ای نیز معروف است با این تفاوت که قطعات داده ها یا Segment ها طبق استراتژی RAID 0 ایجاد شده اند .

·        تحمل خطای این نوع آرایه مانند RAID5 می باشد .

·        نرخ انتقال بالا

·        بهترین انتخاب برای سیستمهایی که به کارایی بالا بدون توجه به حداکثر اطمینان نیاز داشته باشند .

معایب:

·        RAID 0+1 نباید با RAID10 اشتباه گرفته شود . کوچکترین مشکل در عملکرد یک درایو , آرایه را به مدل RAID0 تبدیل خواهد کرد .

·        قیمت بسیار بالا

·        جابجایی درایوها باید به صورت موازی انجام گیرد .

کاربرد :

·        پردازشهای تصویری و fileserver های عمومی .


نتیجه گیری :

 همانطور که مشخص شد ، استفاده ازRAID  برای مقاصد معین می باشد و در کاربردهای عادی و روزمره کارایی چشمگیری را به سیستم PC اضافه نمی کند . به عنوان مثال امکان استفاده از CD-ROM و Rewriter روی این کانکتورها وجود ندارد . بنابراین هنگام استفاده از RAID ابتدا هدف و مورد استفاده خود را مشخص کنید سپس RAID مناسب را انتخاب نمایید.

درباره فناوریPhysx (فیزیک) Nvidia بیشتر بدانیم

منبع : http://www.hotoverclock.com/

كمپاني NVIDIA که هميشه به فکر بازي دوستان و کاربران مشتاق دنياي گرافيکي بوده است براي به ارمغان آوردن يک محيط گرافيكي جذاب تر و مطابق با دنيای واقعی در سال گذشته ميلادي (2008) دست به يک ابتکار جالب زد و به سراغ كمپاني Ageia كه براي بازي هاي رايانه اي پردازشگر فيزيک توليد مي كرد رفت كمپاني Ageia که براي اولين بار فناوري Physx را در سال 2005 ميلادي ارايه نمود سرانجام توسط کمپانی NVIDIA خريداری شد و تحت پوشش نام NVIDIA اين نوآوري خود را به دست تمامي طرفداران بازي هاي رايانه ‌اي در سراسر جهان رساند.

اين بهره‌ برداري مبتکرانه NVIDIA در طي سال 2008 ميلادي و بروي کارت گرافيکي Geforce 9800 GTX با نام فناوري NVIDIA Physx وارد دنياي گرافيکي شد لازم به ذكر است با صرف هزينه های بسيار از سوی کمپانی NVIDIA اين تکنولوژی کم کم گسترش پيدا کرد و هم اکنون فناوري Physx از بيش از 150 بازي برتر دنيا پشتيباني مي كند و توانسته ده ها هزار کاربر را تحت پوشش خود قرار دهد اين فناوري جديد علاوه بر کامپيوتر هاي شخصي بر روي کنسول PlayStaion 3 نيز پياده سازي شد و هم اكنون در دسترس تمامي کاربران در سرتاسر جهان مي باشد.

مهمترين ويژگی فناوري Physx به ارمغان آوردن يک بازي جذاب و تجربه کردن حرکات فيزيکي است، در بازيهاي مشتمل بر اين فناوري مي‌توان دود، انفجار، گرد و غبار، مه و آثار ضرب و شتم را بطور ملموسي احساس کرد به طور مثال در هنگام انفجار يک شي در بازي، اجزاي آن درست شبيه به آنچه در يک انفجار واقعي رخ مي‌دهد متلاشي شده و به اطراف پرتاب مي‌شوند و يا شيشه يک پنجره درست همانند شيشه واقعي شکسته شده و فرو مي‌ريزد و حتي دود، بخار و پارچه‌ ها درست همانند وضعيت طبيعي در برابر باد حرکت مي کنند.

اما برای فعال سازی اين تکنولوژی بر روی کامپيوتر های شخصی نياز به حداقل يک کارت گرافيکی GeForce سري 8000 و يا بالاتر ميباشد نکته بسيار مهم اينکه کارت گرافيکی بايد حداقل مجهز به 256MB حافظه مستقل شده باشد همچنين کاربر بايد آخرين نسخه از درايور کارت گرافيکی خود يعنی Forceware و NVIDIA Physx Driver را نيز بر روی سيستم عامل خود نصب نمايد از سوی ديگر و همانطور که اشاره شد بازی مورد نظر هم بايد کاملاً از تکنولوژی Physx کمپانی NVIDIA پشتيبانی کند.

لازم به ذکر است اين امکان وجود دارد که کاربر دو کارت گرافيکی GeForce و با چيپست های متفاوت را بر روی مادربرد خود نصب كند و محاسبات فيزيک را به يکی از آن ها و محاسبات گرافيکی را به ديگری واگذار کند بطور مثال کاربر ميتواند از يک GeForce GTX 260 و يک GeForce 9600GT بر روی سيستم خود بهره گيرد که GeForce GTX 260 وظيفه انجام محاسبات گرافيکی و GeForce 9600GT وظيفه پياده سازی فيزيک را بر عهده گيرد همانطور که مشخص است اين تکنولوژی با تکنولوژی SLI که بايد حتماً هر دو کارت يکسان باشند تفاوت دارد و معمولاً يک GeForce 9600GT برای محاسبات فيزيک کافی ميباشد.

اما امکان فعال سازی فيزيک در سيستم های مجهز به تکنولوژی SLI نيز وجود دارد و در صورت راه اندازی اين تکنولوژی در اين سيستم ها محاسبات فيزيک بين هر دو يا سه کارت گرافيک مشابه با توجه به WorkLoad آن ها تقسيم خواهد شد، در تصوير زير تمامی حالات ممکن برای فعال سازی تکنولوژی فيزيک بر روی کامپيوتر ها آمده است ...

مسلم است حداقل افت کارايی در صورتي رخ مي دهد که کاربر از از تکنولوژی SLI و يا دو کارت که يکی از آن ها وظيفه انجام محاسبات فيزيک را بر عهده دارد استفاده كند و مشخص است که در صورت بهره گيری از يک کارت که مسئول انجام هر دو وظيفه باشد افت کارايی مشهود خواهد بود.

در انتها به اطلاع ميرسانيم كه همواره آخرين نسخه از NVIDIA Physx Driver و NVIDIA Forceware در انجمن های HotOverclock.com و در Link زير در دسترس شما عزيزان ميباشد :

http://forums.hotoverclock.com/showthread.php?t=67

چند ترفند برای بالات بردن عمر CD ها و DVD ها

۱- توجه داشته باشید که CDهای خود را هرگز در نزدیکی مدارهای مغناطیسی مانند آهن ربا و باندهای ضبط قرار ندهید، زیرا از عمر CD شما کم خواهد شد.
۲- هرچند وقت یکبار CD خود را درون CD-ROM قرار دهید و آن را به طور کامل مرور نمائید زیرا استفاده نکردن از CD باعث کم شدن عمر آن میشود.
۳- قبل از استفاده از CD و قرار دادن آن در CD-ROM از سلامت CD-ROM خود مطمئن شوید زیرا بعضی از CD-ROMهای متفرقه و از کار افتاده باعث میشود CD شما خدشه دار شود. اگر با این مشکل روبرو هستید حتمن CD-ROMر خود را به یکی از مراکز تعمیراتی نزدیک نشان بدهید.
۴- حتماً بعد از استفاده از CD آن را درون قاب قرار دهید و آن را بر روی میز رایانه خود رها نکنید .

۵-درصورتی که قصد خاموش گردن رایانه خود را داشتید،توجه نمایید که دیسکی درون درایو سی دی ویا دی وی دی وجود نداشته باشد.چون این عمل(ماندن دیسک درون درایو رایانه خاموش) سبب پایین آمدن کیفیت دیسک خواهد شد.
۶- CD های خود را از گرد و غبار و نور مستقیم آفتاب دور نگه دارید و اگر CD شما به هر دلیل آلوده به گرد و غبار شد حتماً قبل از استفاده از آن CD خود را به طور کامل تمیز نموده تا گرد و غبار موجود به داخل CD-ROM شما منتقل نشود.
۷- بهترین دمای نگهداری CD بین 5 تا 45 درجه سانتیگراد میباشد.
۸- از پاک کردن CD با کف دست خودداری نمائید (از تماس مستقیم دست با پشت CD پرهیز کنید).
۹- از نوشتن با اجسام نوک تیز برروی CD خود داری نمائید. توجه داشته باشید که هرگز CD خود را با آب، الکل، استن، بنزین و موادی مانند آنها تمیز نکنید؛ زیرا این مواد به علت قدرت پاک کنندگی بالایی که دارند باعث از بین رفتن لایه پشتی CD و خدشه دار شدن آن میشوند.

حافظه هاي SSD

منبع : یادبگیرداتکام
حافظه هاي SSD كه (مخفف Solid State Drive ) در حقيقت يك وسيله ذخيره سازي اطلاعات و فايل ها و برنامه هاي كامپيوتري درست مانند هارد ديسك ها هستند. اما براي ذخيره سازي اطلاعات از چيپ هاي حافظه فلش استفاده مي كنند. در حاليكه هارد ديسك ها اطلاعات را روي ديسك هاي مغناطيسي ذخيره مي كنند. چون حافظه هاي SSD اطلاعات را به صورت الكتريكي ذخيره مي كنند. در مقايسه با ذخيره سازي اطلاعات در هارد ديسك ها كه به صورت مغناطيسي است به مراتب سريعتر هستند. ما مي توانيم دو دليل براي سرعت بالاتر حافظه هاي SSD ذكر كنيم: اول، احتياج به تبديل اطلاعات از مغناطيسي به الكتريكي و بالعكس براي تبادل اطلاعات با مادربرد وجود ندارد، دوم اينكه هيچ قطعه مكانيكي در حافظه هاي SSD وجود ندارد، بنابراين اطلاعات به سهولت در دسترس هستند. در حاليكه در يك هارد ديسك به اندازه زمانيكه هد به محل ذخيره اطلاعات برسد زمان نياز است.
با توجه به آنچه گفته شد در SSD ها اطلاعات در چيپ هاي حافظه ذخيره مي شوند نه در ديسك سخت بنابراين استفاده از ديسك SSD كه اين روزها مصطلح شده است صحيح نمي باشد و بهتر است بگوييم حافظه هاي SSD.
حافظه هاي SSD در اندازه هاي متنوعي در بازار يافت مي شوند اما اندازه معمول آنها 4.75 در 6.35 سانتي متر است اين اندازه استاندارد هارد ديسك هايي است كه براي لپ تاپ ها استفاده مي شود و جالب است بدانيد حافظه هاي SSD اولين بازاري را كه هدف گرفتند بازار لپ تاپ ها و وسايل الكترونيكي قابل حمل نقل بود البته در اين بازار مزاياي قابل توجهي براي رقابت با هارد ديسك ها هم دارند. اولين مزيت حافظه هاي SSD مصرف برق كمتر در آنهاست هر چند اين اختلاف براي يك كامپيوتر شخصي كه تغذيه خود را از پريز برق مي گيرد خيلي قابل لمس نيست ولي براي يك لپ تاپ كه تغذيه خود را از باتري مي گيرد قابل توجه است. دوم اينكه حافظه هاي SSD نسبت به هارد ديسك ها نسبت به ضربه و تكان هاي شديد بسيار مقاوم تر هستند و اطلاعات خود را از دست نمي دهند در حاليكه در هارد ديسك در اثر ضربه يا تكان هاي شديد ممكن است به سادگي همه اطلاعات خود را از دست بدهيد.
حافظه هاي SSD با درگاه هاي رابط مختلف براي تبادل اطلاعات يافت مي شوند ولي معمولاً حافظه هاي SSD با درگاه ساتا ( SATA ) ارائه مي شوند.
در داخل حافظه هاي SSD سه قسمت اصلي وجود دارد: حافظه فلش، كنترلر و بافر كه مختصري در مورد هر كدام صحبت مي كنيم.
حافظه هاي فلش
حافظه هاي فلش همان جايي است كه اطلاعات ذخيره مي شوند. اين همان نوع حافظه اي است كه در حافظه هاي USB و كارت هاي حافظه وجود دارد اين نوع حافظه وقتي تغذيه اش قطع مي شود اطلاعات را در خود نگه مي دارد در حاليكه در حافظه هاي الكترونيكي ديگر مانند آنهايي كه در رم كامپيوتر شما وجود دارد اين گونه نيست و با قطع تغذيه اين اطلاعات از بين مي روند. علت گراني يك حافظه SSD هم در اين است كه تعداد زيادي از اين چيپ ها را در خود جاي داده است.
حافظه بافر
يك چيپ حافظه SDRAM با توان مصرفي پايين است كه براي افزايش سرعت تبادل اطلاعات بين كنترلر و درگاه SATA مورد استفاده قرار مي گيرد.
كنترلر
كنترلر در حقيقت مغز SSD است و همان قسمتي از حافظه SSD است كه تعيين كننده سرعت آن مي باشد. تا كنون فقط چند شركت خاص اين نوع چيپ ها را توليد كرده اند كه معروفترين آنها عبارتند از: Indilinx ، اينتل، سامسونگ، JMicron . كنترلر چيپ هاي حافظه فلش را در رديف هايي سازماندهي مي كند كه به آنها « كانال » مي گويند و از نظر تئوري به صورت مستقل قابل دسترسي هستند. بنابراين يك كنترلر با 10 كانال احتمالاً از كنترلري كه 8 كاناله است سريعتر است. گفتم احتمالاً چون كارايي و عملكرد خوب به عوامل ديگري هم بستگي دارد. اين كنترلر ها را با نام SOC يا System On a Chip هم مي خوانند.

تفاوت Core2duo با Dual core چیست ؟

اصولا به هر سی پی یویی که دو هسته داشته باشد، Dual Core گفته میشه. اما Core2Duo یک برند تجاری مربوط به شرکت اینتل هست. سی پی یوهای Core2Due هم Dual Core هستند – یعنی دو هسته دارند. این دو با هم قابل مقایسه نیستند، مثل این هست که بپرسید فرق اتومبیل با بنز در چیه؟!

: Dual Core

به هر پردازنده ای که دو هسته داشته باشه Dual Core می گویند . این مفهوم کلی هست و کل Core 2 Duo و Athlon X2 و … رو در بر می گیره

: Core 2

اسم سری جدید پردازنده های اینتل هست ، این یک اسمه مثل Pentium و نشون دهنده چیز خاصی ( تعداد هسته ها یا … ) نیست .

: Core 2 Duo

به پردازنده های سری Core 2 که دو هسته ای باشند میگن Core 2 Duo . یعنی پردازنده های Dual Core از خانواده Core 2

: Core 2 Quad

به پردازنده های سری Core 2 که چهار هسته ای باشند گفته میشه Core 2 Quad

: Core 2 Quadro

وجود خارجی نداره ! ؛ ابتدا یه حرفهایی بود که Core 2 های چهار هسته ای Core 2 Quadroنامگذاری بشن ولی اینطور نشد

Core 2 Extreme:

پردازنده های نسل Core 2 هستند که Multiplier اشون باز هست و برایOverClockساخته شده اند.
Core 2 Extreme ها هم مدلهای دو هسته ای دارند(مثل( X6800 و هم مدل های چهار هسته ای ( مثل(QX6850 قیمتشون هم خیلی بالاتر از Core 2 Duo یا Core 2 Quad است.

تعداد هسته ها ۴ تا و نوع سوکت LGA775

CORE 2 DUO تعداد هسته ها ۲ تا ؛ برای شناسایی اول نامشون E داره و چند مدل داره سری ۴ و سری ۶ و سری ۷ و سری ۸ که سری ۷ و ۸ ؛ ۴۵ نانومتری و جایگزین سری ۴ و ۶ هستن و سوکتشون همه LGA775
DUAL CORE نسل اول پردازنده های CORE هست و فرکانس پائینتری رو نسبت به خانواده CORE 2 DUO داره و سوکتش LGA775
CORE 2 EXTREME این خانواده دارای ضریب مولتی باز و برای اورکلاک هستند ؛ این خانواده مدل های ۲ و ۴ هسته ای داره اگه اولش X اومده بود ۲ هسته ای و اگر QX اومده بود ۴ هسته ای هست نوع سوکت اینو نمیدونم .
ATHLON X2 پردازنده های خانواده AMD هست سوکتش AM2 و تعداد هسته ها ۲ می باشد
PHENOM X4 یک ۴ هسته ای هست و سوکتش AM2+ هست
PHENOM X3 یک ۳ هسته ای هست و سوکتش AM2+ در ضمن این رده اول ۴ هسته ای بوده و بخاطر برابر نشدن فرکانس ۱ هسته با ۳ هسته دیگر ۱ هسته غیر فعال شده.
و مطلب آخر اینکه رجیسترهای عمومی CPU در سیستم های ۶۴ بیتی طولی برابر ۶۴ بیت دارند. در سیستم های برپایه معماری X86-64 طول رجیسترها ۶۴ بیت شده، و آدرس دهی حافظه هم بصورت ۶۴ بیتی انجام میشه، ولی دستورات CPU همچنان ۳۲ بیتی هستند، و این باعث میشه که این CPUها بتونند راحت برنامه های ۳۲ بیتی را هم اجرا کنند. برخی معماری ها مثل Itanium طول دستورات CPU را هم تغییر دادند، به همین دلیل بصورت عادی با برنامه های ۳۲ بیتی سازگار نیستند.